Aparte dos antecedentes que nos ámbitos do seguro obrigatorio de viaxeiros e do seguro de crédito á exportación remóntanse a 1928, en 1941 creouse con carácter de provisionalidade, e para dar resposta ás necesidades indemnizatorias orixinadas pola Guerra Civil (1936-1939), o Consorcio de Compensación de Riscos de Motín. A partir de 1954 a iniciativa adquiriu un carácter permanente e de proxección de futuro, configurándose o que é hoxe o Consorcio de Compensación de Seguros, non sen antes ter servido, circunstancialmente, para atender outros grandes sinistros: incendio de Santander, en febreiro de 1941; incendio de Canfranc, en abril de 1944; incendio de O Ferrol, en maio de 1944; explosión de minas de La Marina en Cádiz en Cádiz, en agosto de 1947; explosión de polvoreira en Alcalá de Henares, en setembro de 1948.

Desde esa data o Consorcio aparece intimamente ligado á cobertura dos riscos extraordinarios, como figura central dun sistema de indemnización por danos catastróficos único no mundo. Pero na súa traxectoria histórica iría asumindo outros labores, como os relacionados co seguro de crédito á exportación, o seguro agrario combinado, o seguro de responsabilidade civil de automóbiles de subscrición obrigatoria, o seguro obrigatorio de viaxeiros, o seguro obrigatorio do cazador e o seguro de responsabilidade civil de riscos nucleares, nun elenco de actividades de carácter subsidiario e de fondo de garantía. Ademais, dende comezos de 1998, a súa actividade esténdese tamén ao campo da responsabilidade civil medioambiental, entrando a formar parte do Pool Español de Riscos Ambientais. Finalmente, e por disposición da Lei 44/2002, do 22 de novembro, o Consorcio asume as funcións de liquidación de entidades aseguradoras que viña desempeñando a CLEA (Comisión Liquidadora de Entidades Aseguradoras).

Esencial, sen dúbida, e como consecuencia da lóxica e preceptiva adaptación á normativa comunitaria, foi a transformación que representou a entrada en vigor en 1991 do seu Estatuto Legal. A partir dese momento o Consorcio, ademais de perder a exclusividade na cobertura dos riscos extraordinarios, deixou de ser organismo autónomo pasando a converterse en sociedade estatal, para quedar enmarcado a día de hoxe na categoría de entidade pública empresarial, tal como foi configurada pola Lei 6/1997, de 14 de abril, de Organización e Funcionamento da Administración Xeral do Estado.